Instagram diary februari

Allereerst: mijn excuses voor de afwezigheid de afgelopen week! Ik heb mijn handen nogal vol gehad: school, een kaakinfectie en mijn hondje die geopereerd werd. Maar nu ben ik er weer klaar voor en heb ik enkele verse artikels voor jullie.

De afgelopen maand was nogal bewogen. Het begon met het trekken van mijn wijsheidstanden, vlak voor de krokusvakantie. Wat was ik bang! Ik heb in het ziekenhuis nog zitten huilen (ik dacht serieus dat ik dood zou gaan), en het eerste wat ik zei toen ik wakker werd was: “Ik leef nog!”. Gelukkig ging alles goed en had ik verrassend weinig pijn. Ik had enkel last van een stijve kaak.

Ik heb enkele dame blanches verorberd doordat ik geen vast voedsel kon eten. Maar na een tijdje komt dat toch je strot uit, hoor.

Gelukkig vrolijkte de lieve Crystal me op met een enorm goed gevuld pakket!

Ik besloot ook om mijn auto te pimpen met een leuke sticker. Ik kocht deze op Etsy en ik ben er zo blij mee!

Na twee weken semi-vast voedsel had ik nood aan een vettige hap. Helaas ging het eten niet zo gemakkelijk en deed het pijn aan mijn tanden en kaken. Maar dat heb ik weer goedgemaakt met een kebabschotel πŸ˜‰

Even poseren met mijn schatje Butters!

IK HOU VAN SNEEUW. Wat was ik gelukkig toen er weer 10 cm viel! Even mijn childhood fantasy in vervulling brengen en een sneeuwengel maken.

Mijn hondje Sisi moest afgelopen donderdag een kleine ingreep ondergaan. Ik voelde een knobbeltje bij haar tepel, en het was wellicht een tumor. Gelukkig was het klein en moest ze maar lokaal verdoofd worden. Ze is immers al 13 en een volledige narcose is altijd wel risicovol, ook al rent ze rond als een puppy!

De ingreep duurde amper een half uur, en ik was er de hele tijd bij. Sommigen zouden flauwvallen, denk ik. In ieder geval, dezelfde dag rende ze al weer rond en blafte ze de hele buurt bij elkaar. Het knobbeltje was een superkleine goedaardige tumor (een fibroom), dus dat is goed afgelopen.

Helaas gat het met mijn gezondheid niet zo goed. Ik heb een kleine abces in mijn mond, door het trekken van de wijsheidstanden. Ik zit nu op een dieet van antibiotica en pijnstillers – ALWEER. Maar ik liet me niet doen en hield vrijdag mijn eindpresentatie Nederlands. Weliswaar high en helemaal chill (het zorgde voor wat grappige taferelen), maar ik ben geslaagd!

Hopelijk verloopt maart was minder moeizaam, en genees ik snel. Grappig dat ik weinig pijn had net na de operatie, maar enkele weken later begint de miserie. Bah!

Veel liefs,
Diana

Share the love!Share on FacebookShare on Google+Pin on PinterestTweet about this on TwitterEmail this to someone

8 Comment

  1. Dame blanche, nom nom !

  2. Marijke says: Reply

    Hopelijk ben je snel weer van de pijn verlost! Leuke foto's!

  3. Sofie says: Reply

    Loving the snowangel πŸ˜€
    Grappige sticker ook voor op de auto πŸ˜€

  4. Leuke foto's! Wel vervelend van je wijsheidstanden πŸ™

  5. mostlysunnybunny says: Reply

    Ouch! Get better soon, girly! Love that snow angel pic of yours. I've always wanted to try that but haven't plucked up enough courage yet!

  6. beautiesatwork says: Reply

    wat een drukke maand zeg πŸ™‚ gelukkig is alles goed afgelopen

  7. Aaaw Diana, word maar snel beter! Wat een super leuke fotos van jou trouwens, mag je zeker nog meer doen! πŸ˜‰ We hebben ook een knobbetje moeten laten weghalen bij ons reutje, maar gelukkig was het ook iets van niks. IIg wens ik je veel betershap toe! En proficiat dat je zelfs met een abces er toch door was! ^^

  8. Heel veel beterschap!

Leave a Reply